ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ลำต้น
ไม้ต้น สูง 8 - 15 เมตร
ใบ
ใบประกอบ แบบขนนก ใบย่อย 2 - 3 คู่ แผ่นใบรูปไข่กลับ รูปขอบขนาน ถึงรูปรี โคนใบรูปลิ่ม ปลายใบมน ถึงเรียวแหลม ขอบใบเรียบ กว้าง 8 - 17 เซนติเมตร ยาว 10 - 24 เซนติเมตร ผิวใบด้านล่างมีขน
ดอก
ดอกช่อ แบบช่อกระจุกแยกแขนง ออกตามปลายกิ่ง กลีบเลี้ยงโคนเชื่อมติดกันเป็นรูประฆัง ปลายแยกออกเป็น 5 แฉก มีขนปกคลุม กลีบดอกรูประฆัง สีเหลืองอมน้ำตาล สีเหลือง หรือสีเหลืองอมเขียว ผิวด้านนอกมีขนปกคลุม เกสรเพศผู้ 4 อัน เกสรเพศเมีย รังไข่มีขนรูปดาว
ผล
ผลเดี่ยว แบบผลแห้ง เมื่อแก่แล้วแตก ลักษณะเป็นฝักเรียวยาว โค้งงอและบิดเป็นเกลียว มีสันเป็นเส้นตามแนวยาว 5 สัน ผิวมีขนสีน้ำตาลแดงปกคลุม เมล็ดแบน มีเยื่อบางๆ ตามขอบ ลักษณะคล้ายปีก
การกระจายพันธุ์
พบในป่าเบญจพรรณ ป่าแดง ป่าหญ้า ชายป่าดิบ และป่าดิบเขา ออกดอกช่วงมกราคม-พฤศจิกายน ออกผลช่วงมกราคม-กุมภาพันธ์
การใช้ประโยชน์
นิยมปลูกเป็นไม้ดอกไม้ประดับ, ดอกนำมาประกอบอาหารได้
อ้างอิง
https://powo.science.kew.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:782698-1
https://www.iucnredlist.org/species/147027696/147027698
T. Santisuk. 1987. Bignoniaceae. In: Flora of Thailand. T. Smitinand & K. Larsen (Eds.), vol. 5 part 1: 47. Forest Herbarium, National Park, Wildlife and Plant Conservation Department. Bangkok.
http://biodiversity.forest.go.th/index.php?option=com_dofplant&id=158&view=showone&Itemid=132
สถานะการอนุรักษ์ IUCN RED LIST
LC - Least Concern เป็นกังวลน้อยที่สุด
EX
EW
CR
EN
VU
NT
LC
DD
NE
IUCN Red List (บัญชีแดงของพรรณไม้และสัตว์ป่าที่ใกล้สูญพันธุ์) คือ ระบบการจัดหมวดหมู่สถานภาพความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตทั่วโลก โดยแบ่งออกเป็น 9 ระดับ หลักๆ ดังนี้
EX – Extinct สูญพันธุ์
EW – Extinct in the Wild สูญพันธุ์ในธรรมชาติ
CR – Critically Endangered ใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง
EN – Endangered ใกล้สูญพันธุ์
VU – Vulnerable มีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์
NT – Near Threatened ใกล้ถูกคุกคาม
LC – Least Concern เป็นกังวลน้อยที่สุด
DD – Data Deficient ข้อมูลไม่เพียงพอที่จะประเมิน
NE – Not Evaluated ยังไม่มีการพิจารณาประเมินสถานภาพ